Mapagmataas na Mamamayan

Ang Kamatayan ng Pantas Christian Jay Sope Laya Photo Credit:https: //en.wikipedia.org/wiki/The_Death_of_Socrates Madilim... Katulad ng pagtakip ng buwan sa araw tuwing solar eclipse napakadilim. Di ko maaninag ang liwanag. Binalot ng sobrang kalungkutan ang masasayang dalangin ko sa Lumikha. Nabura sa aking kamalayan ang mga imahen ng masaganang kinabukasan. Ang mga ibon na malayang lumilipad dumapo sa sanga ng kagubatang nakubli ay nagsilayas. Naubos ang saya sa pisngi ng dakilang pantas. Nakakaawa. Pinagmamasdan niya ang lumipad na mga pangarap na wari'y nawawala sa parang. Nalinglang siya. Naubos ang dahon na nagpapasigla sa matamlay na puso. Nais niyang kumawala ngunit and renda ng kamangmangan ay mahigpit na nakapulupot sa leeg niyang naaagnas. Sa paglipas ng mga panahon ay nanabik ang kanyang mga adhika ngunit natatalo siya ng mga guni-guni ng nakalipas. Nagpupuyos sa pinakamataas na antas ang kanyang damdamin. Nakagapos siya sa tanikala ng mga ma...

IBON- l uma yas - na g t a go Christian Jay Sope Laya Photo Credit: http://mgakwentongalamatsapilipinas.blogspot.com/2016/06/

ANHS: Golden Year of Thanksgiving

First SONA: Overview (Rodrigo Roa Duterte) Photo Credit: http://newsinfo.inquirer.net/

Anihan Christan Jay Sope Laya Madilim pa. Maiingay ang kalsada, maraming tao. Mely, Lan! Lakaw na ta! Sigaw ng mga Auntie, Angkol at mga pinsan ko dahil ngayon ay araw ng anihan sa bukirin ni Lolo Gorio. Masaya kaming pumupunta sa bukid noon, puno ng kuwento ang bawat paghakbang. Kanya-kanyang dala ng sako at may sumbrero pa. Nakadyaket at mahaba ang paghakbang. Ang araw ng anihan ang pinakamasayang tagpo ng aking pagkabata. dito nahubog ang aking sense of responsibility at disiplina dahil umagang umaga pa lang ay kailangang gising ka na dahil iiwan ka. Malamig ang  hangin at kapag dumating na sa bukid ay diretso na sa pagpili ng linyang aanihin. Minsan dalawa o higit pa ang nakatukang linyang aanihin. Masaya ang bawat isa. Gabi pa lang nandoon na sina Lolo at ang iba pa upang bantayan ang bukid. Kasama ang mga kapatid ko ay abala kaming binabalatan ang bunga ng mais na hinakot ni ama at ina. Minsa'y nasusugat na kami ngunit ok lang para sa tinap...

I NDIFFERENT N OTHING C OMPARE CHRISTIAN JAY SOPE LAYA Masakit man ngunit ang katotohanan ay talagang ganyan.Minsan kailangan nating madapa upang matuto tayong bumangon. Ang buhay ay isang dakilang paglalakbay naghahanap ng mga karanasang kahanga-hanga na magmamarka sa ating ispan. Ang mga tagpo sa ating mga karanasan ay wari'y pangil nabumabaon sa ating gunita na maaalala magpakailanman. Nais kong umiyak at wakasan ang buhay ngunit napag-isip-isip ko, ako ay talo kung hihinto na ako. Marahil na papagod na ako at nais magpahinga dahil hindi naman ako robot na de makina. Marupok ako at sa pagdating ng araw ako'y magiging pulido. Pumasok akong walang dala ni sangdakot ng kaalaman o karanasan at pilit akong lalabas dala ang mga karanasan na gagamitin kong sandata sa mapanghamong buhay. Magsisipag akong mabuti. Hindi ko bbiguin si ama't ina sapagkat sila ang dahilan ng pagsisikap ko na abutin ang aking mga nais. Nasa unang baitang palang ako ng buhay n...